प्रेमाला वाहू दे

प्रेमाला वाहू दे ग झऱ्यासारख

तरच दोन्ही 'शेत' हिरवळतील 

  

असंच साठून राहील तर 

आठवांचे तण पण कोमजतील

तनवीर

'उत्तर' शोध

वाटा मध्येच 'उत्तर' शोध

नाहीतर 'वाटा' दुरावत जातील

मन मग 'मला' शोधत राहील

आणि हे खूळ टोचत राहतील


तनवीर

काळीज चिरणारा तिचा वेध 

सावळसर पापण्यांनी रोखलेला

पाळीव बंडखोर बटांनी मुद्दामच 

गालावरच्या खळीचा खड्डा झाकलेला

तनवीर

तू खूप छान आहेस

तू खूप छान आहेस आज इतकंच कौतुक पुरे

अतिविश्वास ध्येयाचा नेम चुकवू शकतो 

मग गर्व येतो लपून आलेल्या तणासारखा 

जो यशच्या वृक्षाचे दोन थेंब पाणीही हुकवू शकतो

तनवीर

कसं सांगू

कसं सांगू तुझ महत्व माझ्या आयुष्यात 

मिठाची तर भातुकलीतही परीक्षा होत नाही 

जीव माझा- देह माझा - श्वास ओढतो कसातरी 

पण तू आत्मा असल्याने कधी त्रास मात्र होत नाही

तनवीर

तू खूप खास

तू खूप खास आहेस माझ्यासाठी 

जुळवलेली अबोल स्वप्न तोडू नकोस 

नाती जुळत असतात कुठेतरी आभाळात 

तू दैवाच्या त्या विणलेल्या रेघा खोडू नकोस

तनवीर

कोणी प्रेम करणे

कोणी प्रेम करणे तुझ्याकडून शिकावं 

कुणा अश्रू दिसला तर पावसात भिजले म्हणावं 

एकांतातही बोलक्या गोड अपेक्षेत जगावं 

शुद्धीवर आलो की पुन्हा 'ये रे पावसा' म्हणावं

तनवीर